Στη σειρά προϊστορικού κόσμου η CollectA προσθέτει τον Γαλλίμιμο σε κλίμακα 1:40. Αυτός ο δεινόσαυρος της ύστερης Κρητιδικής ανακαλύφθηκε στη Μογγολία και είναι ο μεγαλύτερος ορνιθομιμόσαυρος που έχει βρεθεί ποτέ. Έφτανε τα 6 μέτρα σε μήκος και το ισχίο του έφτανε τα 1,9 μέτρα σε ύψος. Καλά διατηρημένα απολιθώματα συγγενικών του ειδών αποτελούν ένδειξη ότι διέθετε φτέρωμα. Η νέα φιγούρα της CollectA διαθέτει φωτεινά χρώματα και σάρκινο λειρί στον λαιμό. Οι επιστήμονες που έχουν μελετήσει τον Γαλλίμιμο έχουν παρατηρήσει την παρουσία πατημασιάς με τρία δάχτυλα κοντά στα οστά του ποδιού ενός Γαλλίμιμου, κάτι που είναι ασυνήθιστο και τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η φωλιά που ανήκε στον συγκεκριμένο Γαλλίμιμο είχε αποτελέσει λεία για έναν σαρκοφάγο δεινόσαυρο. Στη βάση της νέας φιγούρας απεικονίζονται αυτές οι πατημασιές και τα πόδια που ανήκουν στο συγκεκριμένο απολίθωμα.

Μαγναπαυλία – Τεράστιος αδρόσαυρος της υποοικογένειας των λαμπεόσαυρων που έζησε στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται η Μπάχα Καλιφόρνια στο Μεξικό κατά την ύστερη Κρητιδική. Αρχικά θεωρήθηκε είδος του γένους Lambeosaurus (Λαμπεόσαυρος), ωστόσο αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστό γένος το 2012. Υπολογίζεται ότι αυτό το φυτοφάγο έφτανε τα 12 με 13 μέτρα σε μήκος όντας από τους μεγαλύτερους αδρόσαυρους. Η πλατιά ουρά του οδήγησε τους επιστήμονες να θεωρήσουν ότι επρόκειτο για προσαρμογή που βοηθούσε το ζώο να κολυμπά και κατά συνέπεια στο συμπέρασμα ότι ζούσε σε περιβάλλοντα κοντά σε νερό. Όπως και οι υπόλοιποι λαμπεόσαυροι διέθετε ένα ιδιαίτερο λοφίο στο πάνω μέρος του κεφαλιού που πιθανόν χρησιμοποιούσε για επικοινωνία και επίδειξη προς τα άλλα μέλη του είδους. Απολιθώματα της Μαγναπαυλίας έχουν διατηρήσει επίσης αποτυπώματα δέρματος, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για την εξωτερική εμφάνιση του ζώου.

Κολοσσόσουχος – Γιγάντιος φυτόσαυρος της ύστερης Τριαδικής περιόδου που έζησε στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται η Ινδία. Οι φυτόσαυροι ήταν κυρίως ημιυδρόβια ερπετά που έμοιαζαν πολύ με τους σύγχρονους κροκόδειλους, αν και δεν είναι στενοί συγγενείς τους. Για παράδειγμα, τα ρουθούνια τους βρίσκονταν πιο κοντά στα μάτια από ό,τι στο ρύγχος τους, όπως στους κροκόδειλους. Τα απολιθώματα του Κολοσσόσουχου βρέθηκαν σε ένα ενιαίο οστεολογικό στρώμα που περιείχε τα υπολείμματα τουλάχιστον 21 μελών του είδους. Θεωρείται ότι ο Κολοσσόσουχος ήταν από τους μεγαλύτερους φυτόσαυρους που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι στιγμής, καθώς το συνολικό του μήκος ξεπερνούσε τα 8 μέτρα. Περιγράφηκε επιστημονικά το 2023 και η ανακάλυψή του μας δείχνει πόσο πλούσια και πολυποίκιλη ήταν η πανίδα της προϊστορικής Ινδίας πριν από 220 εκατομμύρια χρόνια, προσφέροντας έτσι καινούργια δεδομένα για τα οικοσυστήματα της ύστερης Τριαδικής περιόδου.