Μικρός φυτοφάγος δεινόσαυρος της οικογένειας των κερατοπιδών που έζησε κατά την ύστερη Κρητιδική περίοδο πριν από 83-70 εκατομμύρια χρόνια και είχε μήκος 1,8 μέτρα. Έζησε στην ξηρή και άγονη περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα η Μογγολία και η βορειοανατολική Κίνα. Το κοφτερό ράμφος και τα δόντια του τον βοηθούσαν να τρέφεται με τη στεγνή και άγρια βλάστηση του περιβάλλοντός του. Η ασπίδα του λαιμού του θεωρείται ότι χρησίμευε στην αναγνώριση του είδους του ή σε τελετουργικά αναπαραγωγής. Ποίκιλλε σε σχήμα ανά άτομο για άγνωστο μέχρι στιγμής λόγο. Ο Πρωτοκεράτοπας αποτελούσε θήραμα του Βελοσιράπτορα. Αυτό το μοντέλο έχει φτιαχτεί με κινούμενο σαγόνι και λόγω του μικρού μεγέθους του ζώου είναι στην κλίμακα 1:6. Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι τα απολιθώματα του Πρωτοκεράτοπα οδήγησαν τους προϊστορικούς ανθρώπους στην ιδέα ότι οι μυθικοί γρύπες με το κεφάλι πουλιού και το σώμα λιονταριού υπήρχαν στην πραγματικότητα.

Πρόκειται για έναν μεγάλο πτερόσαυρο της Βόρειας Αμερικής που έζησε στην ύστερη Κρητιδική περίοδο πριν από 86-84,5 εκατομμύρια χρόνια. Η φιγούρα του ενήλικου αρσενικού Πτερανόδοντα διαθέτει κινούμενο σαγόνι. Πιθανότατα ο πιο γνωστός και δημοφιλής πτερόσαυρος, ζούσε γύρω από τις ακτές της μεγάλης μεσόγειας θάλασσας που κάλυπτε την κεντρική περιοχή όπου σήμερα βρίσκονται οι ΗΠΑ. Οι πτερόσαυροι δεν ήταν δεινόσαυροι, αλλά έζησαν στην ίδια περίοδο και είναι συγγενικά είδη. Ο Πτερανόδοντας ήταν ο πρώτος δεινόσαυρος που ανακαλύφθηκε έξω από την Ευρώπη στη δεκαετία του 1870. Το άνοιγμα των φτερών ενός ενήλικου αρσενικού έφτανε τα 6,25 μέτρα. Τρεφόταν με ψάρια και πιθανόν βουτούσε για να τα πιάσει όπως τα σύγχρονα ψαροπούλια. Ο νέος Πτερανόδοντας της CollectA διαθέτει μια φούντα στην ουρά, όπως έχει προταθεί με βάση τα ασυνήθιστα οστά στην ουρά του ζώου.